(0)
Jak pomóc dziecku nawiązywać przyjaźnie? Odpowiadamy na Wasze pytania

Jak pomóc dziecku nawiązywać przyjaźnie? Odpowiadamy na Wasze pytania

Dostajemy mnóstwo pytań od zatroskanych rodziców, którzy zastanawiają się, jak mogą pomóc swoim dzieciom w nawiązywaniu lub utrzymywaniu przyjaźni z innymi dziećmi.

Na całe szczęście, przy projektowaniu serii LEGO® Friends dobrze rozeznaliśmy się w temacie przyjaźni i wiemy sporo o tym, jak można ją zbudować

W tym artykule omówimy najczęstsze pytania, które do nas spłynęły. Zapraszamy do lektury…

Jakie umiejętności trzeba mieć, aby przyjaźnić się i dbać o relacje z innymi?

Na wstępie przypominamy: każda przyjaźń jest inna, ale istnieje uniwersalny zestaw umiejętności, które przydają się w budowaniu bliskich relacji z ludźmi w każdym wieku.

Zacznijmy od kluczowej z nich, czyli zdolności komunikacji. Aktywne słuchanie rządzi! Należy skupiać się na tym, co mówi druga osoba, i angażować się w rozmowę.

Nie ma przyjaźni bez życzliwości i ta zasada obowiązuje nawet wtedy, gdy przyjaciel czy przyjaciółka robią rzeczy, które nie do końca nam się podobają. Co mamy na myśli? Wyobraź sobie, że przyjaciel lub przyjaciółka zjada bez pytania ostatni kawałek pizzy – kto to widział!?

Komunikacja i życzliwość to filary przyjaźni w serialu LEGO Friends: Następny rozdział. W wielu odcinkach przedstawiony jest konflikt spowodowany nieporozumieniem – w takich momentach lekiem na cało zło okazuje się życzliwość bohaterów.

Dlaczego w procesie nawiązywania przyjaźni i budowania umiejętności społecznych tak duże znaczenie dla dzieci ma zabawa?

Dzięki zabawie dzieci się zmieniają i rozwijają.

Na przykład lepiej zachowują się w towarzystwie, bo bawiąc się z innymi dziećmi, nie tylko wymyślają wspólnie przygody, ale też uczą się dzielić zabawkami.

Maluchy nie potrafią tak precyzyjnie wyrazić swoich potrzeb jak starsze dzieci, ale wspólna zabawa sprawia, że komunikują się z większą łatwością i nawiązują przyjaźnie.

Podsumowując: im częściej dzieci bawią się z innymi, tym mocniej kształtują w sobie empatię i umiejętność rozwiązywania konfliktów. 

Jak zachęcić dziecko do nawiązywania kontaktu z rówieśnikami?

Możesz nauczyć swoje dziecko nawiązywać relacje towarzyskie na wiele sposobów.

Ponieważ dzieci chętnie naśladują dorosłych, najlepiej i najprościej świecić dobrym przykładem.

Zamiast opowiadać swojemu dziecku, jak może nawiązać kontakt wzrokowy, albo narzekać, że za dużo czasu spędza przed ekranem komputera lub telefonu, pokaż, jak Ty nawiązujesz relacje.

Chwal swoją pociechę, gdy wyjdzie z inicjatywą zakolegowania się z inną osobą, a nie marudź, gdy tego nie robi. To się nazywa pozytywne wzmocnienie.

Więcej tego typu wskazówek, jak pomóc dziecku rozwinąć życie towarzyskie, znajdziesz w tym artykule.

Etap 0: Kompani do zabawy na chwilę

  • Wiek: od 3 do 6 lat
  • Najlepsi są ci przyjaciele, którzy akurat są w pobliżu.
  • W przyjacielskiej relacji chodzi głównie o zabawę.
  • Dziecko nie oczekuje, że przyjaźń będzie trwała wiecznie.
  • Przyjaźnie równie szybko się zaczynają, co kończą.

Etap 1: Jednostronna relacja

  • Wiek: od 4 do 9 lat
  • Przyjaźń to już coś więcej niż tylko dobra zabawa.
  • Dziecko zauważa, że przyjaciele robią dla niego coś miłego, ale jeszcze nie wie, jak samo może się odwdzięczyć. 

Etap 2: Współpraca

  • Wiek: od 7 do 12 lat
  • Przyjaźń to już relacja obustronna.
  • Dziecko liczy się ze zdaniem swojego przyjaciela lub swojej przyjaciółki.
  • Musi być sprawiedliwie – przyjaźń może się zakończyć, jeśli jedna ze stron nie odwzajemnia wyrazów życzliwości drugiej osoby.

Etap 3: Bliska, odwzajemniona relacja

  • Wiek: od 8 do 15 lat
  • Dzieci pomagają sobie nawzajem i nie ma znaczenia, czy ta pomoc płynie po równo z obu stron.
  • Przyjaciele zwierzają się sobie nawzajem z rzeczy, którymi nie dzielą się z nikim innym.
  • Zawiązują się najlepsze przyjaźnie. Przyjaciele robią wszystko razem, a jeśli jedna ze stron robi coś z innymi, ta druga może czuć się zdradzona.

Etap 4: Dojrzała przyjaźń

  • Wiek: mniej więcej od 12. roku życia aż do dorosłości
  • W przyjaźni nie chodzi już o współzależność, a bardziej o zaufanie i emocjonalną bliskość.
  • Odległość nie musi negatywnie wpływać na przyjaźń.

Jak mogę pomóc dziecku, gdy doświadcza odrzucenia lub pokłóciło się z przyjaciółmi?

Ponieważ umiejętność radzenia sobie z odrzuceniem bardzo się przydaje w życiu, nie należy unikać takich sytuacji.

Wiemy, że trudno się patrzy na cierpiące dziecko, ale trzeba podejść do sprawy na spokojnie i nie przyspieszać całego procesu.

Daj dziecku ciepłą, bezpieczną i pełną zrozumienia przestrzeń na przeżywanie tych bolesnych emocji.

Najlepiej, jak to zazwyczaj bywa, szczerze porozmawiać ze swoją pociechą. Zapytaj ją, jak się czuje, i aktywnie słuchaj, co ma do powiedzenia.

Możesz opowiedzieć swojemu dziecku o podobnej sytuacji, która spotkała Cię w przeszłości. Nie skupiaj się jednak na sobie, a przedstaw ją w kontekście problemu, z jakim boryka się Twoja pociecha. W ten sposób pokażesz dziecku, że konflikty to naturalna kolej rzeczy – dzięki temu poczuje się mniej samotne, a może wlejesz w jego serce nadzieję, że w końcu będzie lepiej.

Młodsze dzieci mogą nie rozumieć, dlaczego ich przyjaciel lub przyjaciółka zachowali się w dany sposób. Jeśli tak jest w przypadku Twojego dziecka, poproś je, aby zastanowiło się, jak może czuć się jego kolega lub koleżanka – to pomoże mu zrozumieć całą sytuację i nabrać empatii.

Czy należy interweniować, gdy widzę, że moje dziecko ma problemy z niektórymi znajomymi?

Jeśli ktoś dręczy Twoje dziecko lub zachowuje się w stosunku do niego w inny nieakceptowalny sposób, koniecznie skontaktuj się z władzami szkoły.

Natomiast jeśli dzieci po prostu się posprzeczały, lepiej wesprzeć swoje dziecko zza kulis i nie przejmować inicjatywy. Naucz swoją pociechę, jak radzić sobie w różnych sytuacjach z przyjaciółmi, ale nie prowadź jej za rączkę w tej relacji.

Poproś dziecko, żeby opowiedziało o swoich pozytywnych znajomościach i co najbardziej mu się w nich podoba – taka zmiana perspektywy może pomóc mu inaczej spojrzeć na tych kolegów i koleżanki, z którymi relacje nie układają mu się najlepiej.

Jeśli Twoje dziecko zazdrości swoim przyjaciołom, porozmawiaj z nim o zachowaniu granic w relacjach i wspólnie zastanówcie się, czego można wymagać od przyjaciół i czego oni mogą wymagać od nas.

Co zrobić, jeśli moje dziecko wstydzi się lub czuje się nieswojo w towarzystwie? 

Najpierw wytłumacz dziecku, że czasami można się tak czuć wśród innych osób – znowu skup się na chwaleniu, a nie krytykowaniu. Jeśli dziecko samo się przyznało, że w towarzystwie czuje się źle, doceń, że Ci o tym powiedziało i zapewnij je, że wielu dorosłych czuje się w grupie podobnie.

Następnie razem zastanówcie się, co z tym zrobić. Skupcie się na konkretnych celach, które Twoje dziecko chce osiągnąć w sytuacjach towarzyskich – na przykład może zechcieć porozmawiać z innym dzieckiem albo czuć się odrobinę swobodniej na imprezie. Pomyśl, jak możesz wynagrodzić mu wysiłek. To na pewno zmotywuje Twoje dziecko do pracy nad sobą.

Zapytaj swoją pociechę o najlepszego przyjaciela lub najlepszą przyjaciółkę ze szkoły i zaproś tę osobę na zabawę w Waszym domu. Jeśli Twoje dziecko woli pójść do swojego przyjaciela lub przyjaciółki, zorganizuj takie spotkanie.

Małymi kroczkami Twoje dziecko w końcu otworzy się na innych.

Pamiętaj: jeśli strach przed kontaktem z innymi paraliżuje Twoje dziecko, zasięgnij rady specjalisty.

Jak nauczyć dziecko empatii, szacunku do innych i inkluzywności w przyjaźni?

Omawiając sytuacje konfliktowe wspomnieliśmy już, że warto zwrócić uwagę dziecka na uczucia jego przyjaciela lub przyjaciółki. W ten sposób zacznie kształtować w sobie empatię wobec innych.

Jeśli chodzi o szacunek do innych i inkluzywność, ogromną rolę odgrywa otoczenie kulturowe, w jakim wychowuje się dziecko. Dzieci często widzą idoli w postaciach z seriali, filmów, książek czy zabawek. Dlatego staramy się, aby nasze serie klocków były jak najbardziej inkluzywne – dobrze widać to na przykładzie serialu LEGO Friends, w którym występuje szereg bardzo różnych postaci. W ten sposób dzieci dowiadują się, że to, co nas różni, jest naszą największą siłą.

Zachęcaj dzieci, aby uczestniczyły w różnych wydarzeniach, świętach, festiwalach czy nawet drużynach sportowych, w których będą miały okazję poznać osoby pochodzące z różnych środowisk.

Niezmiennie – dzieci uczą się przez obserwację, dlatego jeśli widzą, że i Ty wykazujesz się empatią, szanujesz innych i z chęcią przebywasz w otoczeniu odmiennych od Ciebie osób, same nie będą miały z tym problemu.

Na szczęście, skoro zadajesz pytania o te sprawy, prawie na pewno masz wszystkie te cechy.

Brawo!