Prawa ręka Feniksa

Tormak Tunelowiec jest niezawodnym dowódcą Tygrysiej Straży Królewskiej Feniksów i zaufanym doradcą Fluminoksa. Odpowiada za bezpieczeństwo Miasta Feniksów i dołącza do każdej misji poza murami miasta jako specjalista od taktyki i bezpieczeństwa. Jest weteranem pierwszych wojen z plemionami łowców. Czy z bronią, czy bez niej, jest wyśmienitym wojownikiem, ale mając oręż w ręku jest praktycznie nie do pokonania.

Tygrysie pazury: Tygafyre

Tygafyre to łuk Tormaka. Można z niego strzelać zarówno strzałami zwykłymi, jak i wybuchowymi. Tormak stworzył strzały wybuchowe podczas pierwszej wojny z plemionami łowców. Walki toczyły się wtedy przede wszystkim w tunelach pod krainą Chima. To właśnie w tych czasach Tormak zyskał przydomek „Tunelowiec”, ale też stracił większość swoich tygrysich kompanów. Ładunki wybuchowe strzał są przygotowane w specjalny sposób, aby zasypywać wejścia do tuneli i jaskiń. Ich eksplozje są tak gorące, że skała topi się, a w miejscu trafienia pozostaje lita, gładka powierzchnia.

Tormak pokonany

Po zakończeniu pierwszej wojny z plemionami łowców Tormak był ostatnim walczącym kotem. Dzień w dzień nadal pełnił samotną służbę w ciemnych i niebezpiecznych tunelach pod Chimą. Aż pewnego razu usłyszał płacz małego lwiątka, które zgubiło się i wyszło na półkę skalną. Tormak złapał malucha w ostatniej chwili. Z początku zamierzał po prostu odnieść smyka do reszty lwów i zapomnieć o sprawie, ale ku swemu ogromnemu zaskoczeniu nie mógł się rozstać z tą małą istotką.

Cios w serce

Tormak stał niezdecydowany o kilkaset metrów od Lwów. Wystarczyłoby oddać małą lwiczkę komukolwiek, ale nie potrafił rozłożyć ramion trzymających jej ciepłe, malutkie, śpiące ciałko przy jego piersi. Przy jego sercu. W jednej przeszywającej chwili Tormak poczuł cały ogrom samotności, jakiej doświadczył podczas wielu lat wojny. Samotność paliła jego duszę żywym ogniem i wyciskała z oczu łzy i wtedy zrozumiał, że nie chce już nigdy wrócić do tego uczucia.

Mała lwico, błysku w mroku

Tormak zatrzymał małą lwiczkę i nadał jej imię Li’Ella. Li’Ella odwzajemniała jego miłość z dziecięcą szczerością i niewinnością, a Tormak zupełnie stracił dla niej głowę. Gdy Li’Ella dorastała, Tormak przekazywał jej całą swoją wiedzę o walce i obronie. Uczył ją prawości i odwagi. Li’Ella też czegoś nauczyła Tormaka: nauczyła go znów cieszyć się życiem. Śmiać się i bawić. Piękna Lwica uratowała jego duszę z uścisku rozpaczy i Tormak doskonale o tym wie. Zrobiłby dla niej wszystko.

Li’Ella

Li’Ella jest młodą Lwicą. Ma waleczne serce i silne ciało. Doskonale radzi sobie w walce — w końcu szkolił ją najlepszy wojownik w całej Chimie. Jest pogodna, lubi się bawić i pełna jak najlepszych chęci. Jest szlachetna, dzielna i gotowa bronić potrzebujących, choćby kosztem własnego bezpieczeństwa. Biegle posługuje się wieloma rodzajami broni, ale jej ulubionym orężem jest topór obosieczny. Li’Ella dorastała w Mieście Feniksów z innymi kotami, ale tylko z Tygrysami i Lampartami. Dlatego spotkanie z Lavalem było dla niej kompletnym zaskoczeniem — nie spodziewała się zobaczyć Lwa. Szczególnie tak przystojnego.