21031 Burdż Chalifa

Fakty

  • Lokalizacjacentrum Dubaju, Zjednoczone Emiraty Arabskie
  • ArchitekciSkidmore, Owings & Merrill LLP (SOM)
  • Rodzaj budynkuBardzo wysoki wieżowiec
  • MateriałyPokrycie odbijające światło, aluminium i nierdzewna blacha teksturowana
  • KonstrukcjaZbrojony beton i stal
  • Czas budowyLata 2004–2010
  • Całkowita powierzchnia464 511 m2
  • Wysokość828 m
  • Liczba pięterPonad 160

Historia

Stojący w centrum Dubaju wieżowiec Burj Khalifa to najwyższy budynek świata, który nazywany jest też „Pionowym miastem” i „Żyjącym cudem”. 
Burj Khalifa, zbudowany przez dubajskiego dewelopera, Emaar Properties PJSC, w imponujący sposób wyrasta z pustyni i wzbudza zachwyt niezwykłą harmonią artyzmu, technologii i genialnego rzemiosła.

Mierzący 828 metrów (odpowiednik 200 pięter) wieżowiec ma 160 poziomów użytkowych — to światowy rekord. Wysokościowiec został oficjalnie otwarty 4 stycznia 2010 r., aby uświetnić rocznicę objęcia władzy w emiracie przez szejka Muhammada ibn Raszida Al Maktuma, wiceprezydenta i premiera ZEA oraz emira Dubaju.

Burj Khalifa uchodzi za jeden z najciekawszych budynków świata i jest numerem jeden w wielu architektonicznych kategoriach. Wystarczyło 1325 dni od rozpoczęcia prac w styczniu 2004 roku, aby stał się on najwyższą budowlą kiedykolwiek wzniesioną przez człowieka.

Architekt

John Nash (1752–1835)
John Nash otrzymał zadanie przekształcenia kamienicy w królewski pałac. Dwukrotnie zwiększył rozmiary istniejącego budynku, dodając dwa nowe skrzydła, i zabudował go wapieniem z Bath. Chociaż obecnie budynek ten jest powszechnie uważany za arcydzieło architektury, w tamtych czasach koszty budowy szybko wymknęły się spod kontroli. Ostatecznie Nash został usunięty ze swojego stanowiska i nigdy nie otrzymał już żadnego oficjalnego zlecenia.

Edward Blore (1787–1879)
Do ukończenia prac rozpoczętych przez Nasha zatrudniono Edwarda Blore’a. Z jego usług skorzystano raz jeszcze, w 1841 roku, przy projekcie rozbudowy pałacu dla królowej Wiktorii. Blore dodał poddasze do głównego piętra pałacu i zaprojektował nowy wschodni front ze sławną dziś fasadą i balkonem.

Sir Aston Webb (1849–1930)
W 1913 roku król Jerzy V poprosił Astona Webba o zmodyfikowanie i naprawienie fasady budynku. Webb, renomowany architekt z Londynu, przerobił budynek, nadając mu znany nam dzisiaj kształt, i ozdobił go wapieniem portlandzkim.
Wyświetl informacje o produktach