21029 Pałac Buckingham

Architekt

John Nash (1752–1835)
John Nash otrzymał zadanie przekształcenia kamienicy w królewski pałac. Dwukrotnie zwiększył rozmiary istniejącego budynku, dodając dwa nowe skrzydła, i zabudował go wapieniem z Bath. Chociaż obecnie budynek ten jest powszechnie uważany za arcydzieło architektury, w tamtych czasach koszty budowy szybko wymknęły się spod kontroli. Ostatecznie Nash został usunięty ze swojego stanowiska i nigdy nie otrzymał już żadnego oficjalnego zlecenia.

Edward Blore (1787–1879)
Do ukończenia prac rozpoczętych przez Nasha zatrudniono Edwarda Blore’a. Z jego usług skorzystano raz jeszcze, w 1841 roku, przy projekcie rozbudowy pałacu dla królowej Wiktorii. Blore dodał poddasze do głównego piętra pałacu i zaprojektował nowy wschodni front ze sławną dziś fasadą i balkonem.

Sir Aston Webb (1849–1930)
W 1913 roku król Jerzy V poprosił Astona Webba o zmodyfikowanie i naprawienie fasady budynku. Webb, renomowany architekt z Londynu, przerobił budynek, nadając mu znany nam dzisiaj kształt, i ozdobił go wapieniem portlandzkim.

Fakty

  • LokalizacjaWaszyngton, USA
  • Okresy budowy1793, 1815, 1850 i 2000
  • Styl architektonicznyXIX-wieczny neoklasycyzm
  • Wymiary229 m na 106 m
  • Wysokość87 m
  • Powierzchnia16 258 m2

Historia

Oficjalna historia Pałacu Buckingham rozpoczyna się w 1698 roku. Właśnie wtedy książę Buckingham zburzył istniejący na nieruchomości budynek i w miejscu, w którym obecnie stoi pałac, zbudował Dom Buckingham.
Dom pozostał własnością książąt Buckingham do 1761 roku, kiedy to król Jerzy III nabył go wraz z działką i zamienił w prywatną rezydencję dla swojej żony, królowej Charlotty. W tamtych czasach nazywano go „Domem królowej”, bowiem pobliski Pałac Św. Jakuba pozostał oficjalną rezydencją królewską.
Zmieniło się to dopiero, kiedy w 1820 roku na tronie zasiadł Jerzy IV. To on postanowił przekształcić dom swojego dzieciństwa w oficjalny pałac. Słynny architekt John Nash otrzymał to zlecenie w 1826 roku. Przez kolejne pięć lat rozbudował centralną budowlę i zastąpił istniejące skrzydła, tworząc imponujący pałac w kształcie litery „U”.
Pierwszym członkiem rodziny królewskiej, który zamieszkał w pałacu, była królowa Wiktoria — przeprowadziła się tam w 1837 roku. Gdy w 1840 roku wyszła za mąż, pałac stał się zbyt mały, żeby jednocześnie pomieścić jej rosnącą rodzinę i pełnić rolę oficjalnej siedziby. Architekt Edward Blore został poproszony o powiększenie pałacu i zaprojektowanie nowego skrzydła, które miałoby ogrodzić centralny dziedziniec.