21019 Wieża Eiffla

Fakty

  • Lokalizacja: Paryż, Francja
  • Architekt: Przedsiębiorca: Gustave Eiffel; inżynierowie: Maurice Koechlin i Emile Nouguier; architekt: Stephen Sauvestre
  • Koszt: 7 799 401 złotych franków francuskich
  • Materiały: Kute żelazo z kamiennymi podstawami
  • Wysokość: Początkowa wysokość: 312 metrów. Aktualna wysokość (wraz z antenami): 324 metry
  • Masa: 7300 ton
  • Lata budowy: 1887–1889

Historia

W 1889 r. w Paryżu zorganizowano Wystawę Światową w celu upamiętnienia 100. rocznicy Rewolucji Francuskiej. Trzy lata wcześniej ogłoszono oficjalny konkurs na stosowny punkt centralny wystawy. Spośród 107 zgłoszonych projektów wybrano koncepcję 300-metrowej żelaznej wieży autorstwa Gustave'a Eiffela.

Dwóch głównych inżynierów w firmie Eiffela — Maurice Koechlin i Emile Nouguier — pracowało nad projektem żelaznej wieży od 1884 r. Ich projekt opierał się na koncepcji dużego słupa z czterema podtrzymującymi dźwigarami kratowymi, które zaczynają się w osobnych punktach i schodzą się u góry. Cztery kolumny są łączone przez rozmieszczone w równych odstępach metalowe dźwigary. 

Aby nie wzbudzać zbyt dużych kontrowersji wśród opinii publicznej, Nouguier i Koechlin zwrócili się do kierownika działu architektonicznego Stephena Sauvestre'a z prośbą o opracowanie ogólnego wyglądu wieży. Sauvestre zaproponował kamienne postumenty przy podstawach oraz ozdobne łuki łączące kolumny na pierwszym poziomie. Zasugerował także gruszkowaty szczyt wieży i wiele innych ozdobnych elementów. Pomysły te zostały jednak odrzucone.

Gustave Eiffel wierzył, że konstrukcja będzie symbolizować nie tylko sztukę nowoczesnej inżynierii, ale także wiek przemysłu i nauki. Zaproponowany projekt wywołał falę krytyki. Wielu czołowych przedstawicieli sztuki francuskiej sprzeciwiało się budowie, twierdząc, że jest to konstrukcja „potworna i bezużyteczna”, oraz nazywając ją „paskudną kolumną nitowanej blachy”.

Po zakończeniu budowy wielu przeciwników zmieniło jednak zdanie, a sama wieża stanowi dzisiaj imponujące dzieło sztuki konstrukcyjnej.

W marcu 1889 r., po zakończeniu głównej fazy prac, Eiffel zaprowadził grupę urzędników państwowych oraz przedstawicieli prasy na szczyt najwyższej budowli świata. Jako że windy jeszcze nie działały, podróż na górę trzeba było odbyć pieszo. Trwała ona ponad godzinę. Na miejscu Eiffel rozwinął wielką flagę francuską przy akompaniamencie salwy z 25 karabinów.

Architekt

Gustave Eiffel urodził się 15 grudnia 1832 r. w Dijon. Był wyjątkowo utalentowanym inżynierem i budowniczym. Dyplom École Centrale des Arts et Manufactures uzyskał w 1855 r. W tym samym roku w Paryżu organizowana była pierwsza Wystawa Światowa. Kilka lat spędził w południowo-zachodniej Francji, gdzie nadzorował prace nad wielkim mostem kolejowym w Bordeaux. W 1864 r. rozpoczął działalność jako konstruktor specjalizujący się w konstrukcjach metalowych. Eiffel na całym świecie wybudował setki różnego rodzaju metalowych konstrukcji. Jego ulubionym przedmiotem prac były mosty, szczególnie kolejowe. Jednak sławę zyskał także za prace nad konstrukcjami metalowymi i obiektami przemysłowymi. W ciągu swojej kariery stworzył ogromną liczbę wspaniałych budowli. Szczególnie godne uwagi są konstrukcje wiaduktu w Porto i wiaduktu Garabit we francuskim regionie Cantal.

Równie zachwycające są inne dzieła firmy Eiffela, na przykładzie których można dostrzec niczym nieskrępowaną pomysłowość samego Eiffela i jego architektów: „przenośne” mosty sprzedawane na całym świecie w formie „zestawów” czy też genialna konstrukcja Statuy Wolności w Nowym Jorku. Najważniejszym punktem jego kariery było ukończenie budowy Wieży Eiffla w 1889 r. Dwa lata wcześniej, w 1887 r., Eiffel zgodził się zbudować system śluz na Kanale Panamskim. Było to ogromne przedsięwzięcie. Niestety ze względu na złe zarządzanie projekt stał się jednym z największych finansowych skandali tamtego wieku.

Po oczyszczeniu swojego nazwiska Eiffel postanowił spędzić pozostałe lata życia na badaniach naukowych. Zmarł 27 grudnia 1923 r. w wieku 91 lat.

Wyświetl informacje o produktach