21018 Budynek ONZ

  • Produkcja zakończona

Fakty

  • Lokalizacja: Nowy Jork, USA
  • Architekt: Międzynarodowy zespół prowadzony przez Wallace'a K. Harrisona i obejmujący m.in. Le Corbusiera i Oscara Niemeyera
  • Styl: Modernizm, styl międzynarodowy
  • Materiały: Aluminium, szkło i marmur z Vermont
  • Wysokość: 39 pięter nad ziemią, Budynek Sekretariatu
  • Lata budowy: Budowę rozpoczęto w 1947 r., kamień węgielny położono w 1949 r.

Historia

Kwatera Główna Organizacji Narodów Zjednoczonych znajduje się na wschodnim wybrzeżu Manhattanu, nad brzegiem nowojorskiej cieśniny East River. Budynek stanowi charakterystyczny przykład architektury modernistycznej. W duchu ogólnoświatowej współpracy promowanej przez ONZ powołano międzynarodowy zespół czołowych architektów, w skład którego wchodzili m.in. Oscar Niemeyer i Le Corbusier.

Teren budowy był stosunkowo niewielki — ograniczony z jednej strony przez East River Drive (później Franklin D. Roosevelt East River Drive), a z drugiej przez samą cieśninę East River. Było oczywiste, że aby pomieścić wszystkie biura organizacji, budynek musi być wysoki. Projekt 39-piętrowego Budynku Sekretariatu autorstwa Niemeyera był w tamtym czasie dość kontrowersyjny, jednak wkrótce stał się symbolem modernistycznego stylu całego kompleksu.

Zewnętrzna część wysokiego na 167,6 m Budynku Sekretariatu została wykonana wyłącznie z aluminium, szkła i marmuru. Koncepcja dużych obszarów zabarwionego na zielono szkła sprzeciwiała się konwencjonalnym rozwiązaniom. Z kolei pozbawione okien fasady północna i południowa zbudowano z 1814 ton marmuru z Vermont.

Ze względu na międzynarodowy charakter ONZ materiały do budowy Kwatery Głównej sprowadzono z różnych krajów. Wapień pokrywający budynek konferencyjny i zgromadzenia ogólnego pochodzi z Wielkiej Brytanii, marmur — z Włoch, meble i regały do biur — z Francji, krzesła i tkaniny — z Czechosłowacji (obecnie Czech i Słowacji) i Grecji, natomiast dywany — z Anglii, Francji i Szkocji. Oprócz tego stoły zakupiono w Szwajcarii, a różnego typu elementy drewniane i wykończenia pochodzą z Belgii, Filipin, Gwatemali, Norwegii Kanady, Kuby i Zairu (obecnie Demokratycznej Republiki Konga).

Architekt

Oscar Ribeiro de Almeida Niemeyer Soares Filho urodził się 15 grudnia 1907 r. w Rio de Janeiro. W 1934 r. ukończył studia na kierunku architektury w Narodowej Szkole Sztuk Pięknych i rozpoczął pracę bez wynagrodzenia w lokalnym studiu architektonicznym. W 1936 r. Niemeyer poznał Le Corbusiera, który stał się dla niego mentorem i źródłem inspiracji.

Niemeyer, uznawany za jednego z największych wizjonerów modernizmu, słynął z zamiłowania do abstrakcyjnych form i krzywizn. Jego budynki charakteryzują elegancja i harmonia, które są często efektem eksperymentów z wykorzystaniem żelbetu.

“Nie interesują mnie stworzone przez człowieka proste kąty i linie, które są twarde i mało elastyczne. Fascynują mnie swobodne, zmysłowe krzywizny.” - Oscar Niemeyer