21015 Krzywa Wieża w Pizie

  • Produkcja zakończona

Fakty

  • Lokalizacja: Piza, Włochy
  • Architekt: Różni architekci
  • Styl: Romańska wieża/gotycka komnata dzwonnicy
  • Materiały: Wapień, zaprawa wapienna, marmur na zewnątrz
  • Typ: Dzwonnica
  • Wysokość: 8 pięter (56,4 m)
  • Kąt przechylenia: 3,97 stopni (3,9 m) od pionu
  • Lata budowy: 1928–1931

Historia

Ukończenie Krzywej Wieży w Pizie zajęło prawie 200 lat. Stoi ona przy katedrze Piazza del Duomo już od ponad 600 lat. Dzięki charakterystycznemu przechyleniu wieża jest dziś jedną z najbardziej znanych budowli na świecie. Historia dzwonnicy obejmuje ponad 800 lat dziejów Europy i stanowi fascynujący przykład średniowiecznej myśli konstrukcyjnej.

Wieża w Pizie jest najbardziej znana ze względu na swoją „krzywość”, jednak nawet bez tej cechy jest to wyjątkowa budowla. W czasie gdy powstawała, w Europie niewiele było tego typu konstrukcji. Inteligentne wykorzystanie kolumn i łuków to przykład dogłębnego zrozumienia zasad związanych z masą i obciążeniem, które daleko wykraczało poza ówczesne rozwiązania.

Architekt jednak nie wziął pod uwagę gliniastego podłoża, które wymagało użycia fundamentów odpowiednich do podtrzymania 14 500-tonowej dzwonnicy.

Ośmiopiętrową więżę zbudowano z wapienia i zaprawy wapiennej, natomiast ściany z zewnątrz pokryto marmurem. Co ciekawe, to właśnie dzięki wapieniowi wieża jeszcze się nie przełamała i nie zawaliła. Materiał ten jest na tyle elastyczny, aby wytrzymać nacisk wywierany przez przechylenie. Parter wieży to arkada z 15 zamkniętymi łukami z marmuru. Każde z sześciu kolejnych pięter ma 30 łuków. Natomiast tworząca ostatnie piętro komnata dzwonowa ma 16 łuków.

Architekt

Nie wiadomo, kim był pierwszy architekt Wieży w Pizie. Przez wiele lat pierwszy projekt przypisywano znanemu XII-wiecznemu artyście zamieszkałemu w Pizie — Bonanno Pisano. Najnowsze badania wskazują jednak, że wieżę mógł zaprojektować architekt Diotisalvi, który stworzył także chrzcielnicę. Drugi etap budowy przypisuje się Giovaniemu di Simone, który w 1275 r. rozbudował wieżę o cztery piętra. Prace zakończył architekt Tommaso di Andrea Pisano (1350–1372), któremu udało się pogodzić gotyckie elementy komnaty dzwonowej z romańskim stylem wieży.