21008 Burdż Chalifa

  • Produkcja zakończona

Fakty

  • Architekt: Skidmore, Owings and Merrill LLP (SOM)
  • Klasyfikacja: Wyjątkowo wysoki wieżowiec 
  • Typ konstrukcji: Żelbeton i stal 
  • Powierzchnia stropów: 464 511 m2 
  • Wysokość: 828 m
  • Lokalizacja: Centrum Dubaju, Zjednoczone Emiraty Arabskie 
  • Materiały: Refleksyjne szyby, aluminium i teksturowana stal nierdzewna 
  • Kondygnacje: Ponad 160
  • Lata budowy: 2004–2010

Historia

Burdż Chalifa wyrasta dumnie z piasków pustyni i oddaje hołd Dubajowi, wyrażając niezwykłą jedność sztuki, budownictwa i rzemiosła precyzyjnego. Wznoszący się na wysokość 828 metrów budynek liczy 160 kondygnacji — to światowy rekord.

W 2003 roku, w drodze międzynarodowego konkursu na najlepszy projekt, pracownia architektoniczna Skidmore, Owings & Merrill LLP (SOM) została wyłoniona spośród grupy pięciu międzynarodowych uczestników. Zespół miał odpowiadać za wykonanie projektu i konstrukcji wieżowca Burdż Chalifa.

SOM zaczerpnął wzory i elementy z tradycyjnej architektury muzułmańskiej, ale największą inspiracją dla budynku stał się narodowy kwiat pustynny hymenocallis. To właśnie jego harmoniczną strukturę odzwierciedlają zasady, na których oparto cały projekt wieżowca. Trzy „płatki” ułożone są na planie trójkąta i łączą się ze sobą w jego środku. Jednak zamiast powtarzania identycznych wzorów, plan architektoniczny uwzględnia stopniowo zmniejszającą się powierzchnię i kąt skrętu kolejnych kondygnacji.

W celu wsparcia niezwykłej wysokości budynku inżynierowie rozwinęli nowy system strukturalny określany mianem „wzmacnianego trzonu”. Składa się on z heksagonalnego rdzenia wzmocnionego trzema podporami, które tworzą kształt litery „Y”.

Architekt

Aby umożliwić realizację projektu i konstrukcji Burdż Chalify, pracownia architektoniczna Skidmore, Owings & Merrill LLP (SOM) połączyła siły z firmą budowlaną Emaar Properties PJSC z Dubaju. Pozwoliło to na nowo zdefiniować możliwości w dziedzinie budowy wyjątkowo wysokich wieżowców.

Zespół SOM był idealnie dobrany do tego trudnego zadania — w jego dorobku znajdowały się już najważniejsze architektoniczne osiągnięcia XX i XXI wieku, jak choćby John Hancock Center czy Willis (kiedyś Sears) Tower.

Na szczycie konstrukcji każdego dnia pracowało ponad 12 000 specjalistów i wykwalifikowanych robotników pochodzących z ponad 100 państw. Do wybudowania betonowych i stalowych fundamentów użyto ponad 45 000 metrów sześciennych betonu o masie ponad 110 000 ton. Na fundamenty składały się 192 filary postawione na głębokości ponad 50 metrów.

Materiały źródłowe
Tekst: Emaar Properties PJSC Skidmore, Owings & Merrill LLP
Zdjęcia: Emaar Properties PJSC Skidmore, Owings & Merrill LLP