21019 De Eiffeltoren

Feiten

  • Locatie: Parijs, Frankrijk
  • Architect: Aannemer Gustave Eiffel; Ingenieurs: Maurice Koechlin en Emile Nouguier; Architect: Stephen Sauvestre
  • Kostprijs: 7.799.401 Franse goudfranken
  • Materialen: Smeedijzer met stenen sokkels
  • Hoogte: Initiële hoogte: 312 meter. Huidige hoogte (inclusief antennes): 324 meter
  • Gewicht: 7.300 ton
  • Bouwjaar: 1887-1889

Geschiedenis

In 1889 was Parijs gastheer van een Wereldtentoonstelling ter ere van de 100-jarige verjaardag van de Franse Revolutie. Drie jaar eerder werd een officiële wedstrijd gestart om een geschikt centerpiece te vinden voor de tentoonstelling. Gustave Eiffels plan voor een ijzeren toren van 300 meter werd geselecteerd uit 107 verschillende ingediende projecten.

Twee hoofdingenieurs van Eiffels bedrijf, Maurice Koechlin en Emile Nouguier, hadden al sinds 1884 gewerkt aan het idee van een ijzeren toren. Hun design was gebaseerd op een grote pyloon met vier kolommen van balken uit traliewerk, die waren afgezonderd aan de basis en bovenaan samenkwamen. De vier kolommen zouden door metalen liggers worden samengebracht op regelmatige intervallen. 

Om het voorgestelde project beter aanvaardbaar te maken voor de publieke opinie, wendden Nouguier en Koechlin zich tot het hoofd van de architectuurafdeling van het bedrijf, Stephen Sauvestre, en vroegen hem om aan het algemene uiterlijk van de toren te werken. Sauvestre stelde stenen sokkels voor om de poten te bedekken en voegde decoratieve bogen toe om de kolommen op het eerste niveau te verbinden. Hij stelde ook een bolvormig ontwerp voor voor bovenaan en diverse andere decoratieve versieringen, maar deze werden verworpen om het vereenvoudigde uiterlijk te bekomen dat we vandaag kunnen waarnemen.

Hoewel Gustave Eiffel vond dat de constructie niet alleen de kunst van de moderne ingenieur symboliseerde, maar ook de eeuw van Industrie en Wetenschap waarin we leven,” kreeg de voorgestelde toren al snel kritiek. Veel van de leidende figuren op het gebied van kunst voerden er campagne tegen. Ze vonden de constructie zowel “nutteloos als monsterachtig” en een “hatelijke hoop geschroefd plaatwerk.”

Veel van de demonstranten veranderden echter van mening zodra de toren was gebouwd en vandaag wordt ze algemeen beschouwd als echte structurele kunst.

Toen het belangrijkste werk was volbracht in maart 1889, begeleidde Eiffel een groep ambtenaren, vergezeld van vertegenwoordigers van de pers, naar de top van de grootste constructie ter wereld. Aangezien de liften nog niet werkten, gingen ze te voet naar boven, een beklimming van meer dan een uur. Hier ontvouwde Eiffel een grote driekleurige vlag onder begeleiding van 25 saluutschoten.

Architect

Gustave Eiffel, die op 15 december 1832 in Dijon werd geboren, was een bijzonder getalenteerde ingenieur en bouwer. Hij studeerde af aan de École Centrale des Arts et Manufactures in 1855, hetzelfde jaar waarin Parijs de eerste Wereldtentoonstelling hield. Hij bracht enkele jaren door in het zuidwesten van Frankrijk, waar hij toezag op het werk aan de grote spoorbrug in Bordeaux. In 1864 vestigde hij zich als onafhankelijk “aannemer,” gespecialiseerd in metalen sketelbouw. Eiffel zou nog honderden verschillende soorten metaalconstructies bouwen over de hele wereld. Bruggen, vooral spoorbruggen, waren zijn favoriete werkgebied, maar hij stond ook bekend voor zijn metalen skeletbouw en industriële installaties. Zijn carrière werd gekenmerkt door een groot aantal fijne constructies en gebouwen. Twee van de meest opvallende zijn de twee gebouwen van het Porto-viaduct en het Garabit-viaduct in de Cantal-regio van Frankrijk.

Al even opvallend zijn de andere constructies waar de pure inventiviteit van Eiffels bedrijf de vrije loop mocht, zoals de “mobiele” bruggen die over de hele wereld verkocht werden als “kits,” en de vernuftige constructie van het Vrijheidsbeeld in New York. Zijn carrière als aannemer bereikte in 1889 een hoogtepunt met de voltooiing van de Eiffeltoren. Twee jaar voordien, in 1887, had Eiffel ingestemd om de sluizen van het Panamakanaal te bouwen. Dat was een hele klus, maar het project werd slecht beheerd en werd uiteindelijk een van de grootste financiële schandalen van de eeuw.

Na zijn naam gezuiverd te hebben, ging Eiffel op pensioen om de laatste dertig jaar van zijn leven te wijden aan wetenschappelijk onderzoek. Hij stierf op 27 december 1923, op de leeftijd van 91.

Bekijk de productdetails